Clinical and Anatomical Predictors of Intervention and Outcomes in Isolated Abdominal Aortic Dissection: A Retrospective Cohort Study With Emphasis on Juxtarenal Involvement

Amaç: İzole abdominal aort diseksiyonu (IAAD), konservatif tedavi ile invaziv onarım arasındaki seçimin klinik başvuru özelliklerine, aort morfolojisine ve komplikasyonların varlığına bağlı olması nedeniyle klinik açıdan önemli bir sorun oluşturmaktadır. Juxtarenal tutulum, renal arter perfüzyonu ve endovasküler onarımın uygulanabilirliği açısından ek teknik değerlendirmeleri gerekli kılmaktadır. Klinik ve anatomik özellikler ile tedavi seçimi ve sonraki klinik sonuçlar arasındaki ilişkinin açıklığa kavuşturulması için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.Amaç: IAAD'li hastalarda invaziv girişim ve olumsuz klinik sonuçlarla ilişkili klinik ve anatomik faktörleri belirlemek; özellikle juxtarenal uzanım ve renal arter tutulumuna odaklanmak.Yöntem: Bu retrospektif kohort çalışmasına, belirlenen çalışma dönemi boyunca tek bir damar cerrahisi merkezinde IAAD tanısı alan ardışık hastalar dâhil edilmiştir. Başvuru semptomlarını, kardiyovasküler risk faktörlerini, maksimum aort çapını, diseksiyonun yayılımını, yalancı lümen durumunu, renal arter tutulumunu ve ilişkili komplikasyonları değerlendirmek amacıyla klinik kayıtlar ve bilgisayarlı tomografi anjiyografi bulguları incelenmiştir. Hastalar başlangıçtaki tedavi yaklaşımlarına göre konservatif tedavi, endovasküler onarım veya açık cerrahi onarım gruplarına ayrılmıştır. Birincil sonuç ölçütü, takip süresince aortla ilişkili komplikasyonların veya sonraki aort girişimlerinin ortaya çıkmasıdır. İkincil sonuç ölçütleri; tüm nedenlere bağlı mortalite, aort çapında büyüme, böbrek fonksiyonlarında bozulma, teknik komplikasyonlar, endoleak, yeniden girişim ve anatomik yeniden şekillenmeyi içermiştir. Çok değişkenli regresyon analizleri, sonuç olaylarının sayısının yeterli olduğu durumlarda gerçekleştirilmiştir.Bulgular: Hastaların demografik özellikleri, anatomik özellikleri, başlangıçtaki tedavi stratejileri ve takip sonuçları değerlendirilmiştir. İnfrarenal ve juxtarenal diseksiyonlar arasındaki farklılıklar ile renal arter tutulumu ve klinik sonuçlar arasındaki ilişkiler de incelenmiştir.Sonuç: Klinik başvuru özellikleri ve anatomik özellikler, IAAD'de tedavi seçimine ve risk sınıflandırmasına katkı sağlayabilir. Juxtarenal tutulum, endovasküler tedavinin uygulanabilirliği ve renal arter perfüzyonu üzerindeki olası etkileri nedeniyle özellikle dikkate alınmalıdır. Bu faktörlerin klinik açıdan yararlılığının ortaya konulması için bağımsız hasta kohortlarında ek doğrulama çalışmalarına ihtiyaç vardır.