Pastki jag‘ sinishlarini davolashda zamonaviy osteosintez usullari: Biomexanik asoslari, klinik samaradorligi va asoratlarning oldini olish

Pastki jag‘ sinishlari yuz skeleti jarohatlari orasida eng ko‘p uchraydigan shikastlanishlardan biri bo‘lib, ular chaynash, nutq, yutish funksiyalarining buzilishi va yuz shaklining o‘zgarishi bilan kechadi. Davolashning asosiy maqsadi suyak bo‘laklarini anatomik to‘g‘ri holatga keltirish, tishlov munosabatini tiklash va bitish davrida bo‘laklarni barqaror mahkamlashdan iborat. Mazkur maqolada pastki jag‘ sinishlarini davolashda qo‘llaniladigan zamonaviy osteosintez usullarining biomexanik asoslari, klinik samaradorligi, ko‘rsatmalari hamda asoratlarning oldini olish tamoyillari ilmiy adabiyotlar tahlili asosida yoritilgan. Tahlil shuni ko‘rsatdiki, klassik ma’lumotlarga ko‘ra sinishlarning 36 foizi bo‘g‘im o‘simtasida, 21 foizi jag‘ tanasida, 20 foizi jag‘ burchagida, 14 foizi iyak va iyak yoni sohasida uchraydi. Chaynash yuklamasi ostida jag‘ning alveolyar qirrasi bo‘ylab cho‘zilish, pastki qirrasi bo‘ylab esa siqilish kuchlari yuzaga keladi, bu esa miniplastinkalarni ideal osteosintez chizig‘i bo‘ylab o‘rnatishning nazariy asosi hisoblanadi. Jag‘ burchagi sinishlarida bitta miniplastinka bilan bajarilgan osteosintez eng kam asoratlar bilan kechishi, bo‘g‘im o‘simtasi sinishlarida esa ochiq repozitsiya va ichki fiksatsiya funksional natijalarni yaxshilashi ko‘rsatilgan. Murakkab, maydalangan va atrofiyalangan jag‘ sinishlarida esa yuklamani to‘liq o‘z zimmasiga oluvchi rekonstruktiv plastinkalar afzal hisoblanadi. Osteosintez usulini sinish turi, bemorning umumiy holati va suyak sifatiga qarab tanlash asoratlarni kamaytirishning asosiy sharti hisoblanadi.